Üç Dilde Gâvur Mahallesi
Kategori Öykü
Dili Türkçe - Ermenice - Kürtçe
Çevirmen Türkçeden (Kürtçeye) Rûken Bağdu Keskin
Baskı bilgileri 1. Baskı, Nisan 2011
Sayfa ve boyut 328 sayfa, 13x19,5 cm
ISBN 9786055753214

Üç Dilde Gâvur Mahallesi

Mıgırdiç Margosyan

Kategori Öykü
Dili Türkçe - Ermenice - Kürtçe
Çevirmen Türkçeden (Kürtçeye) Rûken Bağdu Keskin
Baskı bilgileri 1. Baskı, Nisan 2011
Sayfa ve boyut 328 sayfa, 13x19,5 cm
ISBN 9786055753214

Açıklama

Ermenice taşra edebiyatı geleneğinin son temsilcilerinden Mıgırdiç Margosyan'ın ilk öykü kitabı Gâvur Mahallesi üç dilli olarak yeniden yayımlandı. Margosyan'ın doğup büyüdüğü Diyarbakır'ın ünlü Gâvur Mahallesi'ni anlatan öyküleri, Türkçe, Ermenice ve Kürtçe olarak aynı cilt içerisinde okuyucuyla buluştu.

 

Mıgırdiç Margosyan'ın büyük bir ilgiyle okunan Gâvur Mahallesi'ne kaynaklık eden Ermenice Mer Ayt Goğmerı (Bizim Oralar) öykü derlemesinin ilk yayımının üzerinden tam 27 yıl geçti. Şanslı bir kitaptı bu. Çoğu kitaba nasip olmayacak uzun ve bereketli bir macerası oldu bugüne dek. Önce, 1988'de Paris'te, Ermenice yazan yazarlara verilen Eliz Kavukcuyan Edebiyat Ödülü'nü kazandı. Ardından, Bebekus'un Kitaplığı, Margosyan'ın Türkçeyle yeniden yazdığı öyküleri Gâvur Mahallesi adıyla yayımladı. Bu kitap, 1993'te Ermeni edebiyatına ve kültürüne açılan pencere olma gayesiyle kurulan Aras Yayıncılık'ın ilk yayını oldu ve ardı sıra yeni baskılar yaptı. Bunu, 1999'da Avesta Yayınları tarafından yapılan Kürtçe çeviri izledi (Li Ba Me Li Wan Deran: Taxa Filla).

 

Margosyan Gâvur Mahallesi'nden sonra Ermeniceyle bir öykü kitabı, Türkçeyle ise iki öykü kitabı ve bir anı-roman yazdı. Ayrıca Agos, Evrensel, Yeni Yüzyıl gazetelerindeki köşe yazıları çeşitli ciltlerde toplandı.

 

Mıgırdiç Margosyan eserlerinde doğduğu yöreleri, Diyarbakır'ı, Ermenisi, Süryanisi, Keldanisi, Yahudisi, Yezidisi, Türkü ve Kürdüyle, kendine has dili, neşesi ve hüznüyle serer gözlerimizin önüne. Tarihin biraz öykü, öykülerin de biraz tarih olduğu, üstü örtülmüş bir dünya, yıllar ötesinden, kapı aralığından el sallar. Bugün artık yok olmuş bir çeşitliliğin, Diyarbakır'ın daracık sokaklarında dillerin birbirine karıştığı bir zamanın tanığı olan bu öyküler, Anadolu topraklarının kaybettiği kültürel değerleri duyumsatır okuruna.

 

Siyaset, insanları, halkları birbirinden ayırabilir, birbiriyle kavga etmelerine neden olabilir. Ama diller ve edebiyat evrensel barışın, halkların birbirlerini daha iyi tanımasının en önemli araçlarıdır.

 

Üç Dilde Gâvur Mahallesi, Anadolu topraklarının bütün kadim dillerinin barış içinde yan yana yaşama arzusunu gerçeğe dönüştürmek için sunulmuş bir armağan adeta.

Arka Kapak

Müezzin Nusret, soğuktan domates kırmızısına dönmüş koca burnuyla minareden indiğinde, Uso hâlâ, kısacık boyu, toparlak vücuduyla tarihi çanın ipine asılıp duruyor, müezzinin pes edip minareden inişine içten içe seviniyordu. Çan sesleri dalga dalga ta uzaklara, en uzaklara yayılıyor, tüm Ermenilerin soğuktan kızarmış kulak memelerine soru olup asılıyordu.

 

Nisredînê muezîn heta azan da, pozê wî ji serma bû weke balîcaneke sor û xwe ji minarê berda xwarê. Ûso hê jî bi vê bejna xwe ya kinik xwe dirêjî kendîrê zengil dikir, di vê navêde bi daketina muezîn şa dibû û pê re çend carên din jî li zengil dida. Dengê zengilê wî pêl bi pêl heta cihên herî dûr belav dibû û diçû li ser nermika guhên Ermeniyên ku ji serma soro moro bûbûn, dibû pirs û datanî.

 

Ու Մըլլա Նուսրէթը երբ քիթը լոլիկը գոյն առած կ՝իջնէր սանդուխներէն վար, Ուսօն այս յաջողութենէն հպարտ՝ իր կարճուլիկ հասակովը կը շարունակէր կախուիլ պարանին։ Ու կոչնակին ղօղանջը կ՝երթար բոլոր հայերուն ականջը, կը կախուէր անոնց պաղէն կարմրած բլթակներէն ու կ՝ըլլար հարցում։

 

 

Yazar Hakkında

Mıgırdiç Margosyan

Mıgırdiç Margosyan

23 Ara­lık 1938’de Di­yar­ba­kır’da, Han­çe­pek Ma­hal­le­si’nde (Gâ­vur Ma­hal­le­si) doğ­du. Eği­ti­mi­ni Sü­ley­man Na­zif İl­ko­ku­lu, Zi­ya Gö­kalp Or­ta­oku­lu, da­ha son­ra İs­tan­bul’da­ki Bez­ci­yan Or­ta­oku­lu ve Get­ro­na­gan Li­se­si’nde sür­dür­dü. İs­tan­bul Üni­ver­si­te­si Ede­bi­yat Fa­kül­te­si Fel­se­fe Bö­lü­mü’nü bi­tir­di.

 

1966-1972 yıl­la­rı ara­sın­da Üs­kü­dar Se­lam­sız’da­ki Surp Haç Tıb­re­vank Er­me­ni Li­se­si’nde mü­dür­lü­ğün ya­nı sı­ra fel­se­fe, psi­ko­loji, Er­me­ni di­li ve ede­bi­ya­tı öğ­ret­men­li­ği yap­tı. Da­ha son­ra öğ­ret­men­li­ği bı­ra­ka­rak ti­ca­re­te atıl­dı. Ede­bi çalışma­la­rı­nı ara­lık­sız sür­dür­dü. Mar­ma­ra ga­ze­te­sin­de ya­yım­la­nan Er­me­ni­ce öy­kü­le­ri­nin bir bö­lü­mü Mer Ayt Goğ­me­rı [Bi­zim Ora­lar] adıy­la ki­tap ha­li­ne geti­ril­di (1984) ve bu ki­ta­bıy­la 1988’de, Er­me­ni­ce ya­zan ya­zar­la­ra ve­ri­len Eliz Ka­vuk­çu­yan Ede­bi­yat Ödü­lü’nü (Pa­ris-Fran­sa) al­dı. Aras Yayıncılık tarafından basılan Gâ­vur Ma­hal­le­si (1992), Söy­le Mar­gos Ne­re­li­sen? (1995) ve Bi­le­ti­miz İs­tan­bul’a Ke­sil­di (1998) ad­lı Türk­çe ki­tap­la­rı­nı, 1999’da ikin­ci Erme­ni­ce ki­ta­bı Dik­ri­si Ape­ren [Dic­le Kı­yı­la­rın­dan] iz­le­di. Gâ­vur Ma­hal­lesi Aves­ta Ya­yın­la­rı ta­ra­fın­dan Li Ba Me, Li Wan De­ran [Bi­zim O Yö­re­ler] adıy­la Kürt­çe ola­rak ya­yım­lan­dı (1999). Türk­çe ka­le­me al­dı­ğı Tes­pih Ta­ne­le­ri (2006) ad­lı anı-ro­ma­nı­ büyük ilgiyle karşılandı. Evrensel gazetesinde “Kirveme Mektuplar” adlı köşesinde yazmayı sürdüren Margosyan’ın bu makalelerinin bir kısmı Kirveme Mektuplar adıyla 2006’da Diyarbakır’da kitaplaştırıldı (Lis tarafından. 2011’de yeni basımı Aras). 1996-1999 arasında Agos gazetesinde yayımlanan makalelerinden yapılan bir seçki olan Zur­na 2009’da, yine Evrensel yazılarından derlenen Çen­gel­li­iğ­ne (ilk basımı 1999, Belge) ve Yeni Yüzyıl ve Yeni Gündem gazetelerinde yayımlanan makalelerinden derlenen Kür­dan 2010’da kitaplaştırıldı. Yazarın, dünyanın yaratılış hikâyesini mizahi bir üslupla ele aldığı son kitabı Tanrı’nın Seyir Defteri ise 2016’da yayımlandı. 

Basından

YAZARIN DİĞER KİTAPLARI

KATEGORİ KİTAPLARI

KATEGORİLER

PODCAST: SON OKUMA

ÇANTANIZ BİZDEN

FIRSAT KÖŞESİ

YENİ BASKILAR

BİZİ TAKİP EDİN

HABER BÜLTENİ