Yazar Semih Poroy
Başlık Aret Gıcır'ın '19 Ocak Öncesine Dönmek İstiyorum!' Kitabıyla İlgili Bir-İki Söz…
Yayın Agos Gazetesi
Tarih 25.04.2008

Aret Gıcır'ın 2005'te çıkan bir kitabına yazdığı önsözde, sevgili Hrant Dink, "Bir çizerin çizgisini yenilemesi intihardır" diyor. Doğru yanları var bu sözün; ama, genç yaşta bir çizgi tutturmuşsanız onu geliştirmek her zaman kolay olmayabilir. Galiba en iyisi deneyim kazandıkça çizgiyi olgunlaştırmaktır. Karikatürcünün genç yaşta 'bulduğu' çizgisinden hoşnut olması onu 'nasıl' çizdiğiyle değil, 'ne' çizdiğiyle ilgilenmeye götürür. Artık her şeyi yıllarca 'aynı çizgi ile' anlatacaktır. Aret'in karikatürlerinde en belirgin, kalın çizgiler konuşma balonlarının çerçevelerinde görülüyor; yani, söz burada önemli. Karikatürdeki mizahı neredeyse salt söze terk ederseniz çizginizle oynamanız gecikecektir. '19 Ocak Öncesine Dönmek İstiyorum!' bir bunaltıcı gün ve sonrası üzerine karikatürlerden oluşuyor. Söze çok gereksinim duyulan anlardı. Bunu anlayabiliyorum; yine de karikatürde, mizahın sözden önce çizgiye bırakılmasını severim. Söz, kullanıldığında ise 'anlatmak'tan çok, çarpmalıdır. Aret'in kitabının kapağındaki karikatürü özellikle belirtmek isterim. Sevdim onu. Etkilendim. Sadeliğine dikkat çekeceğim. Aynı karikatür, kitabın içinde de var. Oradaki, çok gerekli olmayan çizgilerle biraz yorulmuş bir çizim; üstelik balonlu. Kapaktakini yeğlerim. İkisinin karşılaştırılması yukarıda söylediklerimi açıklar. 

Yüreğine, bileğine sağlık Aret…