Adrine Dadıryan
1913 yılında Çorum’da, üç çocuklu bir ailenin ferdi olarak dünyaya gelen Adrine Dadıryan; Vahe ve Püzant’ın kardeşiydi. Babasının ikinci evliliğinden iki kardeşi daha oldu; Vahakn ve Meline. Eğitimini İstanbul’da Dadyan, Aramyan-Uncuyan ve Notre Dame de Sion okullarında tamamladı. Ermenice edebiyatın öncü kadın yazarlarından Zabel Asadur’un Ermenice derslerine katılarak edebi altyapısını güçlendirdi. Yükseköğrenim için 1943’te Almanya ve Viyana’ya gitti. Yazın hayatına erken yaşta adım atan Dadıryan’ın ilk yazısı “Bduyd mı kroçıs Minein hed” [Kız Kardeşim Mine ile Bir Yolculuk], 1927’de Zartonk (Uyanış) yıllığında yayımlandı. 1937’de Nor lur (Yeni Haber) gazetesinde Hayrı [Baba] adlı romanı tefrika edildi. Savaşın yıkımına doğrudan tanıklık etmesi, yazarın düşünce dünyasında büyük bir kırılmaya yol açtı. Dönüşünün ardından 1945’te gözlemlerini Jamanak (Zaman) gazetesinde “Martgayin tsutsahantes” [İnsanlık Gösterisi] başlığıyla tefrika etti. Savaşın ruhunda bıraktığı derin etkiyi daha sonraki yıllarda da çeşitli vesilelerle dile getirdi; bu izlenimlerini Keheni campun vra [Cehennem Yolunda, İstanbul: Marmara, 1966] adlı tarihi romanında da kaleme aldı. Yayıncılık ve eğitim alanında da aktif rol oynayan Dadıryan, 1946’da Pakarat Tevyan ve Armenuhi Özer ile Bardez (Bahçe) adlı çocuk dergisini çıkardı. Bunun yanı sıra, Kulis dergisi gibi dönemin pek çok süreli yayınında yazıları yayımlandı. Edebi üretkenliğini 1946-1957 yılları arasında yayımladığı onu aşkın tiyatro ve öykü kitabıyla taçlandıran yazar, 1955’te Mayterun vra [Kaldırımlarda, İstanbul: Varol Matbaası] adlı romanını kaleme aldı. Aynı yıl, “Harti şüğer hosankin vra” [Akıntıda Saman Taneleri] adlı oyunuyla Mısır’da düzenlenen yarışmada ödül kazandı. 1968’de Mart mı yev aşkhar mı [Bir İnsan ve Bir Dünya] adlı şiir kitabı Baykar Matbaası’nda basıldı. 1969’da Fransa’ya yerleşti. Fransa, yazarın edebi ve düşünsel olgunluğunu pekiştirdi. Son olarak 1995’te Gyankin meçen im yev urişneru gyankı (huşer) [Hayatın İçinden: Benim ve Diğerlerinin Yaşamı (Hatırat)] adlı hatıratı Jamanak Yayınları tarafından yayımlandı. Eserlerinde toplumsal gerçekçi bir çizgi benimsedi; yapmacıklıktan uzak, sade ve doğal bir üslup tercih etti. 2002 yılında Nice’te hayatını kaybetti.
