Mevzu hamsi ise gerisi teferruattır. Yeşile doymuş Karadeniz insanı olarak, taşın olmasa da hamsinin suyunu çıkardığımız ortada.
Öncelikle, 'jönü'müzü tanıyalım ve Karekin Deveciyan'dan alıntılayalım: "Vücudunun küçüklüğüne göre hamsinin ağzı olağanüstü büyüktür, neredeyse solungaçlarına kadar gelir. Burun ucu sivri olup, alt çenesini epeyce geçer(...); gözleri iri ve canlı, iris tabakası gümüşi renktedir(...) Canlı hamsinin sırtı yeşildir; öldükten sonra bu yeşil…
1 Eylül 1906'da Adıyaman'da yoksul bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 4 çocuklu ailenin en küçüğüydü Manuşyan. 1915 Ermeni Soykırım yıllarında ilkin babasını, daha sonra da annesini kaybetti. Öksüz ve yetim kalınca komşularından bir Kürt ailesi ona sahip çıktı. Büyük Felaket yıllarında Manuşyan, böylelikle sağ kaldı. Ermeni Kilisesi, katliamdan kurtulan kimsesiz çocukları topluyordu o sıralar. Binlercesi gibi Manuşyan'a da sahip…
Ara Güler'in İstanbul fotoğraflarını hâlâ görmediyseniz (ki bu imkânsız), bu kenti tanıyorum sözünü söyleyemezsiniz. O semtleri gezdim, diyebilirsiniz ama biliyorum diyemezsiniz.
Çünkü fotoğraf bir kentin, bir semtin tanığıdır, belleğidir. Unutmayan, unutturmayan...
Ara Güler'in Kumkapı Ermeni Balıkçıları(*) albümünü seyrederken/okurken, kaç kez geçtiğimi sayamayacağım, Kumkapı'ya yeniden gitme arzusu duydum.
Kapaktaki tarih 1952.
Elbet göreceğiniz Kumkapı, onun fotoğraflarındaki Kumkapı değil (mi?). Böyle…
Sofranız Şen Olsun'un yazarı ve Aşçının Kitabı'nın çevirmeni Tovmasyan, bu kez Mükemmel Yemek Kitabı'nın çevirisini yaparak yemek kültürüne kazandırdı.
Aras Yayıncılık yemek kitapları serisine 1926'da Ermenice harflerle Türkçe yazılmış "Mükemmel Yemek Kitabı"nı da kattı, tabii Türkçe harflerle. Vağinag Pürad'ın mutfağın etnik kimliğini sorgulatan kitabının çevirisini yapan Takuhi Tovmasyan'la konuştuk.
Tovmasyan, yedi yıl önce yayımlanan anı yemek kitabı Sofranız…
Ara Güler'in fotoğraflarında kendisini hemen dışa vuran bir 'şiddet' vardır. Buna duyarlılığın şiddeti, şiddetin duyarlılığı demek mümkün.
Ara Güler: Görüntünün bilgesi, bilgeliğin görüntüsüdür.
Her zaman söylerim, bir daha tekrarlayayım: Bugün düşündüğümüzde zihnimize binlerce imge çağrıştıran Paris, Cartier-Bresson, Doiesnau, Atget gibi bir kaç fotoğrafçının savaş sonrası yıllarda çektiği resimlerden mürekkeptir. Üstelik, bana göre, pek o kadar kuvvetli görüntüler de değildirler.…
Ara Güler'in 1952 tarihli siyah-beyaz fotoğrafları ve röportajı, semtin Ermeni balıkçılarını bugüne taşıyor.
"Yıl 1952, Kumkapı hâlâ ufak bir balıkçı köyüdür, İstanbul ise sularla çevrili bir kıyı şehri. Birkaç yıl sonra Sahil Yolu yapılınca bu şirin balıkçı limanı büsbütün başka bir biçim alacak. Ama o zaman bunun böyle olacağını kimse bilmiyor, tahmin edemiyordu; ne balıkçılar, ne balıkçı reisleri, ne…
İstanbul belki de habitat tarihinin en heterojen şehri. Sayısız din, dil ve ırka mensup insanlar bu dünya merkezine yerleşmiş ve mahalleler kurmuşlar.
Bu insanlar ve bu mahallelerin toplamı da, her devirde bir başka İstanbul olmuş. Hep yeni insanlar, yeni kültürler, yeni mahalleler eklenmiş ona. Yani yeni İstanbullar çıkmış ortaya.
Aslında İstanbul, mahalleleri olan -diğer şehirler gibi- bir şehir de…
Kumkapı Ermeni balıkçılarına yanaştık, önümüzde Ara Güler'in fotoğrafları ve söyleşileri... Ne kadar keyif alırsak o kadar iyi.
Kişisel not düşeyim: Hiç üstüme vazife olmasa da, bazı insanları birbirine benzetirim. Ayrı zamanlarda da konuşsalar, ayrı ikametgâha da sahip olsalar, 'insan'lığımızı her daim edebi ve ilmî teste tabi tutan bu münevverler için denilse denilse 'ruhsal pişti' denilebilir herhalde. Fotoğrafın reisi Ara…
Sevgili Ara Güler, 58 yıl önce çektiğin fotoğraflar önümde: Kumkapı Ermeni Balıkçıları. Bu fotoğrafların öyküsünü de biliyorum, fotoğraflarını nasıl çektiğini de...
Sevgili Ara Güler,
58 yıl önce çektiğin fotoğraflar önümde: Kumkapı Ermeni Balıkçıları. Bu fotoğrafların öyküsünü de biliyorum, fotoğraflarını nasıl çektiğini de... Fotoğraf makinesini aradan çıkarmak gerektiğini söylediğinde bütünüyle anlamamıştım ne kastettiğini. Şimdi her fotoğrafına bakarken senin gözünle görüyorum…
Hagop Mintzuri'nin öykülerinin temel izleği çocukluğundan itibaren kendi yaşam ve tanıklıklarından oluşuyor.
Anadolunun gerçek seslerini duyuruyor 'Turna Nereden Gelirsin?' Erzincan, Eğin, Armıdan, Divriği, Çemişkezek, Arapkir'den geliyor, zaman zaman da İstanbul'da konaklıyor. Konakladığı İstanbul'da bu kez de, Karadeniz'den gelenlerin esintilerini sunuyor. Hagop Mintzuri, 'Turna Nereden Gelirsin?'de, Anadolu insanın hikâyelerini anlatıyor. Kitabında, doğduğu, büyüdüğü, şekillendiği yerlerin tüm öğelerini öykülerinde görünür kılan…